Ben Kim İm?


Ben Kim İm?
İşte kafamda bu soru
Çıkardı beni yola.
Döne dolana
Bir arkama, bir sağa bir sola
Baktım, ben yok hiçbir tarafta.
“Nerde bu ben?”
Çok mu uzaklaşmıştım acaba?
Bir türlü göremiyordum O’nu.
Biraz durdum düşündüm
Orda dinlenirken kalbim
Bir ses duydum
“Nereye bakıyorsun hey!
Ben orda değil
Ben burada”
Saklambaç oynar gibi etrafımda dolanıyordu
Oradan oraya…
Hay Allah’ım sen yardım et bana!
Dediğimden beri sadece bir“selam” geldi kulağıma
O selama nasıl da eriyip kaybettim kendimi
Selamı veren içimdeki ben miydi?
O kimdi?
Onun ben olma ihtimaline düştüm yola,
Bu da, pek akıl karı değildi.
Dağ taş dolana,
Kafa kol, kıra kıra
Gözümden akan yaşla kalbimi doldurdum da
Beni hala bulamadım o havuzda.
Hayıflanmadım hiç ama
Çünkü O ses hatırlattı bana,
“İllüzyon bu dünya,
Sen sahibini ara”
Nasıl da saklamış kendini yıllarca
O mükemmel ben orada.
Benim yapamadıklarımı yapan,
Kendine münhasır,
Müstakil bir ben…
Her şeyden bağımsız,
Ağrısız sızısız,
Yorumsuz bir ben…
Ne soru soran, ne beni yoran,
Öylece duran,
Sessizlik içinde bir bendi o…
Tek bir kelam etti gitti mi?
İşte o selama cezb oldum da
Baş koydum bu yola.
Peki şimdi nerdeyim ben?
Ya da nerde O ben?
Ben O’nun peşinden gitti.
Buradayım ben!
Akan bir yolun ortasında
Andayım ben.
Tam baktığınız noktada,
O’ndayım ben.
Yasemin Sarı

Paylaş:

Yorumunuzu Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir